چه گويمت ؟ كه تو خود با خبر ز حال مني
چو جان ،‌نهان شده در جسم پر ملال مني
جنين كه مي گذري تلخ بر من ، از سر قهر
گمان برم كه غم انگيز ماه وسال مني
خموش و گوشه نشينم ، مگر نگاه توام
لطيف و دور گريزي ، مگر خيال مني
ز چند و چون شب دوريت چه مي پرسم
سياه چشمي و خود پاسخ سوال مني
چو آرزو به دلم خفته اي هميشه و حيف
كه آرزوي فريبنده ي محال مني
هواي سركشي اي طبع من ،‌مكن ! كه دگر
اسير عشقي و مرغ شكسته بال مني
ازين غمي كه چنين سينه سوز سيمين است
چه گويمت ؟ كه تو خود باخبر ز حال مني
SB