Baleh! Maa INIM >8)

وه چه بیرنگ و بی نشان که منم

کی ببینم مرا ، چنان که منم؟

گفتی اسرار در میان آور

کو میان اندر این میان که منم؟

کی شود این روان من ساکن؟

این چنین ساکن روان که منم

بحر من غرقه گشت هم در خویش

بوالعجب بحر بیکران که منم

این جهان وان جهان مرا مطلب

کین دو گم شد در آن جهان که منم

فارغ از سودم و زیان چو عدم
طرفه بی‌سود و بی‌زیان که منم
گفتم ای جان تو عین مایی گفت
عین چه بود در این عیان که منم
گفتم آنی بگفت‌های خموش
در زبان نامده‌ست آن که منم
گفتم اندر زبان چو درنامد
اینت گویای بی‌زبان که منم
می شدم در فنا چو مه بی‌پا
اینت بی‌پای پادوان که منم

.......

ما ز بالاییم و بالا می رویم
ما ز دریاییم و دریا می رویم
ما از آن جا و از این جا نیستیم
ما ز بی‌جاییم و بی‌جا می رویم
لااله اندر پی الالله است
همچو لا ما هم به الا می رویم
قل تعالوا آیتیست از جذب حق
ما به جذبه حق تعالی می رویم
کشتی نوحیم در طوفان روح
لاجرم بی‌دست و بی‌پا می رویم
همچو موج از خود برآوردیم سر
باز هم در خود تماشا می رویم
راه حق تنگ است چون سم الخیاط
ما مثال رشته یکتا می رویم
هین ز همراهان و منزل یاد کن
پس بدانک هر دمی ما می رویم
خوانده‌ای انا الیه راجعون
تا بدانی که کجاها می رویم
اختر ما نیست در دور قمر
لاجرم فوق ثریا می رویم
همت عالی است در سرهای ما
از علی تا رب اعلا می رویم
رو ز خرمنگاه ما ای کورموش
گر نه کوری بین که بینا می رویم
ای سخن خاموش کن با ما میا
بین که ما از رشک بی‌ما می رویم

ای که هستی ما ره را مبند
ما به کوه قاف و عنقا می رویم

.................

ای توبه ام شکسته از تو کجا گریزم؟

ای در دلم نشسته از تو کجا گریزم؟

ای نور هر دو دیده بیتو چگونه بینم؟

وی گردنم ببسته از تو کجا گریزم؟

تو نه چنانی که منممن نه چنانم که تویی

تو نه بر آنی که منم

من نه بر آنم که تویی

من همه در حکم توام

تو همه در خون منی

گر مه و خورشید شوم

من کم از آنم که تویی

با همه ای رشک پری

چون سوی من برگذریباش ،

چنین تیز مران

تا که بدانم که تویی

دوش گذشتی ز درم

بوی نبردم ز تو من

کرد خبر گوش مرا

جان و روانم که تویی

تو نه چنانی که منم

من نه چنانم که تویی

تو نه بر آنی که منم

من نه بر آنم که تویی

من همه در حکم توام

تو همه در خون منی

گر مه و خورشید شوم

من کم از آنم که توی

یمستم و تو مست ز من

سهو و خطا جست ز من

من نرسم ، لیک بدان

هم تو رسانم که تویی

زین همه خاموش کنم

صبر و صبر نوش کنم

عذر گناهی که کنون

گفت زبانم که تویی

........

Molana